Fudbal se vratio kući!

0
16
Foto: AFP

Sigurno vam je malo i dosadila ova rečenica u naslovu, jer je u posljednje vrijeme korišćena kao malo kad, ali je tačna, nakon Eura možemo reći da se fudbal vratio kući.

Polako ali sigurno, sliježu se utisci sa Evropskog prvenstva, koje je opravdalo mnoga očekivanja, a pehar potpuno zasluženo pripao Italiji. Nakon čekanja od godinu dana zbog virusa korona i poslije neobičih prizora praznih stadiona u utakmicama klupskog fudbala, svi smo se bili uželjeli prave atmosfere sa tribina i dinamičnog nadmetanja reprezentacija.

Italijani su na otvaranju pokazali da će biti ekipa koja će daleko dogurati jer se vidjelo da je Manćini odlično posložio kockice i da je uz iskusni tandem Kjelini-Bonući odlično uklopio igrače koji će biti još dugo nosioci igre sada najbolje ekipe Evrope.

Englezi su takođe dobili ozbiljnog selektora, a i rezultate koje nisu uspijevali da ostvare decenijama. Odigrali su sve osim jednog meča na Vembliju, ali to nije bilo dovoljno za trofej. Pikford je oborio nacionalni rekord, Kejn stavio do znanja da se još ne predaje, istaklo se nekoliko mladih igrača koji svakako nisu smjeli šutirati penale, a dalo se primijetiti da “Gordi Albion” i te kako ima potencijala da se u skorijoj budućnosti domogne nekog pehara.

I Luis Enrike je sa Španijom imao igru, koju mu je možda u ključnim momentima znala pokvariti neefikasnost Morate, koji je bio igrač sa najmanje sreće na ovom prvenstvu, ali svakako i daleko od glavnog krivca za loše rezultate. “Furija” je stigla do polufinala, ali mnogo više zadovoljnija tim rezultatom je Danska. Nakon nezgode sa Eriksenom, nastupila je bajka koju je prekinuo nepostojeći penal dosuđen za Engleze, koji su iako više pokazali u tom duelu, imali protiv sebe tim koji je krasio pravi timski duh. Danska je ekipa koja je definitivno prikupila najviše simpatija od neutralnih posmatrača Eura.

Švajcarska, Češka i Ukrajina su takođe kupovale naklonost jer su pokazale da imaju kvalitetne i uigrane sastave i ako nisu bile u krugu ekipa koje bi se mogle plasirati u četvrtfinale, ali im je to mjesto pripalo što zbog povoljnog rasporeda, ali i dobrih partija protiv nedovoljno motivisanih ili nespremnih favorita. Oni su obradovali, a razočarali su Francuska i Holandija, kojima su upravo Švajcarci i Česi stali na put.

Tim koji je imao kvaliteta za mnogo više je i Belgija, ali je kao i na Mundijalu u Rusiji, naišla na budućeg šampiona. Velika šteta za sjajnu generaciju predvođenu fenomenalnim De Brujneom. Šteta je i što su Mađari bili u “grupi smrti”, pa im nije od pomoći bila ni sjajna atmosfera na “Puškaš Areni”.

Stadioni u Kopenhagenu i Budimpešti od starta su bili krcati i bilo je pravo osvježenje i za nas kraj malih ekrana vidjeti pune tribine. Bilo je sjajnih poteza, golova i intervencija, a kvalitetan fudbal se mogao vidjeti u gotovo svim mečevima.

Mnogo je bilo negodovanja što se čak sa 24 selekcije igra završni turnir, ali su svi pokazali da su najveći nivo evropskog fudbala, osim Sjeverne Makedonije gdje je jasno da je odlazeći Goran Pandev klasa daleko ispred svih saigrača.

Nadamo se da će velika takmičenja sada imati kontinuitet bez odlaganja, a već naredne godine je Mundijal u Kataru. Jedna informacija zagolicala je uši svih istinskih ljubitelja fudbala. UEFA i KOMNEBOL, odnosno evropska i južnoamerička kuća fudbala, najozbiljnije dogovaraju meč za interkontinentalnog šampiona, koji bi igrali prvaci ova dva kontinenta, odnosno Italija i Argentina, po svemu sudeći, na stadionu “Dijego Armando Maradona” u Napulju.

Fudbal se vratio kući!

POŠALJI KOMENTAR

Molimo unesite komentar!
Ovdje unesite svoje ime