Čudesna 1965: Kako je Budućnost kao drugoligaš stigla do finala Kupa Jugoslavije

0
149
Foto: Istorija ex yu fudbala

Fudbalska lopta se na prostorima bivše Jugoslavije počela intenzivno kotrljati po završetku Drugog svjetskog rata kada je krenula i velika obnova zemlje, ali i povratak igrača na terene koji su većinom svoje vojničke uniforme zamijenili dresovima, šortsevima i kopačkama.

Tako je bilo i u lomnoj, ratom izmučenoj Crnoj Gori. Brzo su jugoslovenski klubovi postali ozbiljan takmac u evropskim takmičenjima. Partizan je učestvovao u prvoj sezoni Kupa šampiona i tamo počeo da ostvaruje velike pobjede. Kasnije su mu se pridružili Zvezda, Dinamo, Hajduk…

Crnogorska perjanica, FK Budućnost, dala je čak 60 boraca koji su položili život u borbi za oslobođenje u periodu 1941-1945. Teško je bilo nakon rata opet oformiti ekipu, ali već 1946. titogradski “Plavi” nastupili su u tadašnjoj Prvoj ligi Jugoslavije, a prvi meč u elitnom rangu takmičenja Budućnost je odigrala protiv Dinama iz Zagreba pod Goricom (2:2).

Od te 1946. Budućnost je godinama bila između Prve i Druge lige, ali i republičkog takmičenja. Plavi su od 1955. do 1960. bili redovni učesnici najjačeg takmičenja tadašnje velike zemlje. Publika je masovno dolazila na utakmice crnogorskog kluba koji je već sticao ozbiljnu reputaciju. Pod Goricom se niko nije naigrao fudbala, čak ni “velika četvorka” koja je već prednjačila po svemu u prvoligaškom karavanu.

Čudo u Kupu

U razdoblju od 1960. do 1965. uslijedio je mirniji period. Desilo se preseljenje u niži rang, pa opet povratak. Budućnost nije imala konstantne rezultate, a 1965. godine, kao drugoligaš, titogradski klub je do tada ostvario najveći uspjeh crnogorskog fudbala, ali i jedno od dotadašnjih najvećih iznenađenja u jugoslovenskom – finale Kupa! Predvođeni trenerom Božidarom Dedovićem momci u plavim dresovima igrali su tadašnju Drugu ligu ’istok’, ali ih to nije spriječilo da stignu do velikog uspjeha.

U šesnaestini finala 28. oktobra 1964. godine Budućnost je savladala tadašnjeg prvoligaša Sutjesku u Nikšiću 3:2, a u osmini finala je pod Goricom pao Radnički iz Beograda (1:0). Tada se već vidjelo da je Budućnost sposobna za veliki rezultat. U četvrtfinalu rival je bio veliki OFK Beograd. Pred svojim navijačima Budućnost je nadigrala prvoligaša sa Karaburme 3:2 i nastavila sa sjajnim rezultatima. U polufinalu rival je bio Vardar u Skoplju koji je tada važio za apsolutnog favorita. Ipak, Budućnost je u stilu iskusne ekipe slavila sa 2:0 i došla do finala tadašnjeg Kupa čime je ostvarila dotadašnji najveći uspjeh crnogorskog klupskog fudbala.

Finale

Budućnost je u finalu Kupa za rivala imala Dinamo iz Zagreba, 26. maja 1965. Tadašnja “Pobjeda” ovako je pisala o uspjehu “plavih”: „Neočekivano ali potpuno zasluženo Budućnost se 26. maja na Stadionu JNA, prvi put od kako postoji, bori za pehar Predsjednika Republike. To je uspjeh koji je svojom veličinom i značajem pomračio sve dosadašnje rezultate koje je postigao ovaj klub”.

Pred oko 13 hiljada navijača na stadionu Partizana u Beogradu, Budućnost je odigrala zanimljiv meč i hrabro se suprotstavila velikom rivalu, ali je pognute glave napustila teren. Dinamo je poveo u 19. minutu preko Zambate, da bi isti igrač desetak minuta kasnije duplirao prednost zagrebačkog velikana. Budućnost je u 35. minutu uspjela da smanji preko Franovića, ali golova u drugom poluvremenu nije bilo, pa je pehar pripao Dinamu. Budućnost je tada nastupila u sledećem sastavu: Hajduković, Folić, Gardašević, Pavlović, Savković, Kovačević (Ivanović), Šaković, Todorović, Šorban, Ćerić i Franović.

Uslijedile su godine koje nijesu donijele puno uspjeha, sve do 1977. godine kada su “Plavi” odigrali novo finale Kupa o kome ćete uskoro moći da čitate na našem portalu.